استقبال از سخنرانی دکتر هرسیج، رئیس دانشگاه اصفهان در دانشگاه سنتپترزبورگ روسیه در جمع رؤسای دانشگاههای مطرح
بر اساس دعوت رسمی رئیس دانشگاه سنت پترزبورگ روسیه، رئیس دانشگاه اصفهان در تاریخ 28 شهریور 1403 (18 سپتامبر 2024)، در مراسم سیصدمین سالگرد تأسیس دانشگاه سنتپترزبورگ، یکی از قدیمیترین و معتبرترین مؤسسات آموزشی روسیه، شرکت کرد.
به گزارش
روابط عمومی، دانشگاه سنتپترزبورگ که در سال 1724 تأسیس شده است، نقش مهمی در
شکلدهی به چشمانداز آموزشی نه تنها در روسیه بلکه در جامعه علمی جهانی ایفا کرده
است. این گردهمایی که روسای دانشگاههای مهم دنیا حضور داشتند زمینهساز همکاریهای
آینده میان مؤسسات معتبر شد. در این مراسم دربارۀ
مسائل مهم در آموزش عالی بحث و گفتگو شد.
دکتر هرسیج، رئیس دانشگاه
اصفهان، سخنرانی تأملبرانگیزی با عنوان "هوش مصنوعی و تحول آینده دانشگاهها"
ارائه کرد. در این سخنرانی که توجه حاضران را به خود جلب کرد، ایشان ظرفیت تحولآفرین
هوش مصنوعی در بازتعریف گفتمانهای آموزشی و تقویت پاسخهای دانشگاهها به چالشهای
معاصر را بشرح تبیین کرد.
در این سخنرانی از سویی وضعیت
کنونی دانشگاهها تحلیل و فشارهای ناشی از افزایش ثبتنام، نیازهای متنوع دانشجویان
و محدودیتهای مالی که اغلب مانع نوآوری میشوند، تبیین و از دیگر سو نیز فرصتهای
چشمگیر ناشی از آموزش برخط و همکاریهای جهانی برای مقابله بر چالشهای مذکور بیان
شد.
ایشان ضمن اشاره به ظرفیت هوش
مصنوعی در حوزههای مختلف، بتفصیل توضیح دادند که چگونه هوش مصنوعی میتواند تجارب
یادگیری را شخصیسازی و قابلیتهای پژوهشی را تقویت کند و همچنین کارآمدی مدیریت
دانشگاهها را بهبود بخشد. در پایان، ایشان ضمن اشاره به مسائل اخلاقی استفاده از
هوش مصنوعی، بیان کردند که در استفاده از هوش مصنوعی دنیا با چالشهای زیر روبرو
خواهد شد:
1-
قدرتهای بزرگ اجازه نخواهند داد دیگران وارد این حوزه شوند
و تمایل خواهند داشت سلطۀ خویش را در این زمینه نیز گسترش دهند. آنها می کوشند از
این ابزار برای جهانیسازی بهرهکشی کنند نه در جهت تحقق جهانیشدن؛
2-
هوش مصنوعی هدف نیست، ابزاری است که باید در اختیار اهدافی
دیگر قرار گیرد، اهدافی که توسط حکما تعیین میشود نه منحصرا توسط سیاستگذاران یا
دانشمندانی که از حکمت بی بهرهاند. بر این اساس میتوان گفت مهمترین اهداف هوش
مصنوعی را میتوان چنین برشمرد: حل مسائل و رفع مشکلات جامعه و کوشش برای تمدن
سازی؛
3-
شکاف هوش مصنوعی که خود به نوعی میراث نامطلوب شکاف دیجیتال
است؛
4-
همگام نبودن دانشگاهها با تغییرات سریع و چشمگیر هوش مصنوعی.
در ادامه ایشان برای مقابله با
چالشهای فوق، راهکارهای زیر را ارائه کردند:
1-
کشورهای دیگر ـ غیر از قدرتهای به ظاهر بزرگ ـ با تشکیل
کنسرسیومها و نهادهای بین المللی، ضمن استقرار نهادهای اجتماعی بین المللی، بکوشند
در این زمینه هم افزایی کنند و بسترها و اقدامات مؤثری در راستای جهانیشدن و نفی
و طرد اندیشۀ جهانی سازی انجام گیرد.
2-
برای برقراری پیوند پدر و فرزندی علوم انسانی و علوم تجربی
برنامههایی عاجل، عمیق و قابل اجرا طراحی و انجام شود. همۀ نهادها و آحاد جامعه
که نسبت به نوع بشر دغدغهمند هستند برای به کرسینشستن «حکیم پادشاهان» در سراسر
جهان کوشش کنند.
3-
توزیع عادلانۀ امکانات و ابزارهای حوزۀ هوش مصنوعی از طریق کنسرسیومهای
مذکور انجام گیرد.
4-
توانمند سازی استادان و جذب استادان توانمند در زمینۀ هوش
مصنوعی در کانون توجه قرار گیرد.



