بوي نسيم خوش ميآيد.
ولادت امام محمد باقر"ع" پنجمين اختر تابناك امامت و ولايت گرامي باد
فصل بهار آمد و عالم معطر است
بوى نسيم صبح بسى روح پرور است
گويا زخلد مىوزد اين باد مشكبيز
كاين سان دماغ ابر ز بوى خوش تر است
هم اين زمين مرده شده احيا زفيض او
هم اين جهان پير، جوان بار ديگر است
نرگس گشوده چشم تماشا به روى تو
سوسن به صد زبان، پى مدحش ثناگر است
با صد نوا به شاخ گل ارغوان، هزار
طوطى به نغمه بر سر شاخ صنوبر است
نور خدا، امام هدى، باقرالعلوم
هادى دين و وارث علم پيمبر است
بابش على و جدّ كبارش بود حسين
زين العباد را پسر و باب جعفر است
در جاه و رتبه صد چو سليمان، به عّز و جاه
در زير بال طايرى از كويش اندر است
هم لطف اوست مونس يونس، به بطن حوت
هم در طريق، هادى خضر و سكندر است
مفتاح قفل گنج سعادت، به دست اوست
بر پا از او بناى شفاعت، به محشر است
كى با شهان، گداى درش را مثل زنم
چون بر در گداى درش، صد چو قيصر است
"فائز شوشتري"



