روابط عمومی

از سپاهان و اصفهان و نصف جهان بسيار گفته اند. اصفهاني كه از يك طرف مشاهيراش شهره آفاق است و از طرفي آثار تاريخي اش زبانزد خاص و عام. ما نيز بي مناسبت نديديم با انتشار شعري از يكي از همين مشاهير، درباره شهر آب و آيينه به استقبال همايش شاعران اصفهان در عصر صفوي در تالار صاثب دانشكده ادبيات و علوم انساني برويم؛ هر چند كه شاعر قطعه ادبي زير با عصر صفوي فاصله ها دارد.

اي شعر ! اي الهه ي اندوهگين من

اي همصداي طبع خيال آفرين من

از اصفهان پريچه ي باغ خدا بگو

از خاطرات در دل شب ته نشين من

ديشب به كشتزار شبش چنگ برده ام

امشب ستاره مي چكد از آستين من

يخ بسته نوجواني من پشت چارباغ

خورشيد! يك سحر بنشين ترك زين من

خواجو-ترانه ساز نحيف هزار تو-

پاها در آب خم شده بر سرزمين من

زاينده رود-خاطره ي ناب زرد كوه-

ماري شده ست سبز و رها در كمين من

اين دوزخ اين شلوغي ممتد چه كرده است

با آن دل بهشتي ساحل نشين من

شب بافه بافه زلف رها كرده در كوير

اينجا چه مي كند غزل خوشه چين من

فردوس بسته است پلي در برابرم

دوزخ نشانده دسته گلي بر جبين من

در غرفه هاي نقش جهان چرخ مي خورند

آوازهاي گم شده ي سرزمين من

شعر از : سعيد بيابانكي