روابط عمومی

 

به گزارش پایگاه خبری، این مسیر که از پژوهش‌های تخصصی در زمینه تولید هیدروژن و سامانه‌های انرژی در دوره دکتری آغاز شد، طی بیش از یک دهه فعالیت دانشگاهی در دانشگاه اصفهان به حوزه‌های گسترده‌تری همچون انرژی‌های تجدیدپذیر، فناوری‌های هیدروژن، ذخیره‌سازی انرژی، بازیافت حرارت، بهینه‌سازی سامانه‌های انرژی، کربن‌زدایی صنایع، ساختمان‌های کم‌مصرف و صفرانرژی و فناوری‌های نوین انرژی توسعه یافته است.

 

دکتر بنی‌اسدی دوره دکتری مهندسی مکانیک خود را در Ontario Tech University کانادا و در آزمایشگاه انرژی پاک این دانشگاه، زیر نظر پروفسور Ibrahim Dincer و پروفسور Greg Naterer به انجام رساند. رساله دکتری او بر توسعه یک راکتور نوین هیبریدی برای تجزیه آب و تولید هیدروژن با استفاده از انرژی خورشیدی متمرکز بود؛ پژوهشی که طراحی مهندسی، تحلیل ترمودینامیکی، مدل‌سازی و مطالعات تجربی را در یک چارچوب واحد به هم پیوند می‌داد. این دوره نه‌تنها بنیان تخصصی فعالیت‌های آینده او را در حوزه هیدروژن و انرژی پاک شکل داد، بلکه به انتشار ۸ مقاله علمی بین‌المللی و یک فصل کتاب نیز منجر شد. پس از پایان دوره دکتری، او فعالیت دانشگاهی خود را در دانشگاه اصفهان ادامه داد و از سال ۱۳۹۲ به‌عنوان عضو هیئت علمی گروه مهندسی مکانیک فعالیت خود را آغاز کرد.

پس از چند سال فعالیت آموزشی، پژوهشی و اجرایی، در سال ۱۳۹۷ به مرتبه دانشیاری ارتقا یافت. این دوره را می‌توان مهم‌ترین مرحله در تثبیت مسیر علمی مستقل او دانست؛ مرحله‌ای که در آن سه محور آموزش، پژوهش و مدیریت دانشگاهی به‌صورت هم‌زمان توسعه پیدا کردند. در حوزه آموزش، دکتر بنی‌اسدی طیف گسترده‌ای از دروس پایه و تخصصی مهندسی مکانیک را در مقاطع کارشناسی و تحصیلات تکمیلی تدریس کرده است؛ از جمله ترمودینامیک، انتقال حرارت، طراحی سیستم‌های تهویه مطبوع و تبرید، ترمودینامیک پیشرفته، انرژی خورشیدی پیشرفته و موضوعات مرتبط با تحلیل انرژی و اگزرژی.

رویکرد او در آموزش، بر ایجاد ارتباط میان مبانی نظری و مسائل واقعی مهندسی استوار بوده و در این مسیر از مطالعات موردی، مدل‌سازی عددی، نرم‌افزارهای تخصصی و روش‌های یادگیری فعال برای افزایش مشارکت و درک عمیق‌تر دانشجویان استفاده شده است.

یکی از مهم‌ترین ابعاد این فعالیت آموزشی، تربیت دانشجویان تحصیلات تکمیلی بوده است. دکتر بنی‌اسدی تاکنون هدایت و نظارت علمی بر فعالیت ۲۵ دانشجوی تحصیلات تکمیلی را بر عهده داشته و بخشی از خروجی‌های پژوهشی این دانشجویان در مجلات معتبر بین‌المللی منتشر شده است. این فعالیت نشان می‌دهد که نقش او در دانشگاه صرفاً به تولید پژوهش شخصی محدود نبوده، بلکه توسعه نسل جدید پژوهشگران و مهندسان متخصص نیز بخش مهمی از مأموریت علمی او را تشکیل داده است.

در کنار آموزش، پژوهش اصلی‌ترین محور فعالیت علمی دکتر بنی‌اسدی بوده است. پژوهش‌های وی که در ابتدا بر تولید هیدروژن خورشیدی و سامانه‌های الکتروشیمیایی متمرکز بود، در ادامه به موضوعاتی نظیر پیل‌های سوختی، الکترولایزرها، سامانه‌های خورشیدی، ذخیره‌سازی انرژی، بازیافت حرارت، سامانه‌های چندتولیدی، تحلیل انرژی و اگزرژی، تبرید و سرمایش پایدار، انرژی ساختمان و کربن‌زدایی صنعتی گسترش یافت.

بخش قابل‌توجهی از این تحقیقات در مجلات معتبر بین‌المللی همچون Applied Energy، Energy، Renewable Energy، Energy Conversion and Management، Applied Thermal Engineering و International Journal of Hydrogen Energy منتشر شده‌اند. Baniasadi-Curriculum Vitae-ACJO…حاصل این فعالیت پژوهشی، انتشار بیش از ۶۷ مقاله علمی نمایه‌شده در ISI است که ۶۴ مورد از آن‌ها در مجلات رده Q1 منتشر شده‌اند.

علاوه بر مقالات علمی، نگارش فصل‌های تخصصی کتاب در زمینه مدیریت انرژی در سامانه‌های هیدروژنی، ایستگاه‌های سوخت‌گیری هیدروژن و تولید هیدروژن خورشیدی نیز بخشی از کارنامه علمی او را تشکیل می‌دهد.

شاخص H-index او اکنون ۳۴ و شاخص i10-index با داشتن بیش از ۳۸۰۰ ارجاع برابر ۶۲ می باشد.کیفیت و استمرار این فعالیت پژوهشی در سطح بین‌المللی نیز مورد توجه قرار گرفته است.

 دکتر بنی‌اسدی از سال ۲۰۲۳ تاکنون به‌طور مستمر در فهرست ۲ درصد دانشمندان برتر جهان قرار گرفته است؛ جایگاهی که بیانگر تأثیر علمی، استنادپذیری و استمرار فعالیت پژوهشی او در سطح بین‌المللی است. در کنار این موفقیت، دریافت عنوان پژوهشگر برتر دانشگاه اصفهان و انتخاب یکی از مقالات او به‌عنوان مقاله پراستناد نیز از دیگر نشانه‌های اثرگذاری فعالیت‌های علمی او به شمار می‌روند.

رزومه وی همچنین ثبت این جایگاه در فهرست دانشمندان برتر را در سوابق افتخارات علمی نشان می‌دهد.

یکی دیگر از ویژگی‌های برجسته این مسیر، تلاش مستمر برای بین‌المللی‌سازی فعالیت‌های پژوهشی دانشگاه اصفهان بوده است. همکاری با دانشگاه‌ها و مراکز پژوهشی خارج از کشور، از جمله در کانادا، ترکیه، اسپانیا، آلمان و بریتانیا، بستری برای توسعه شبکه‌های علمی، اجرای پروژه‌های مشترک، تبادل دانش و انتشار پژوهش‌های بین‌المللی فراهم کرده است. این همکاری‌ها نه به‌عنوان یک مسیر مستقل از دانشگاه اصفهان، بلکه در امتداد نقش علمی دکتر بنی‌اسدی در این دانشگاه و با هدف گسترش دامنه اثرگذاری تحقیقات او صورت گرفته‌اند.در همین چارچوب، فعالیت‌های پژوهشی و مشاوره‌ای او با دانشگاه‌ها و مراکز علمی بریتانیا فرصتی فراهم

کرد تا تجربیات حاصل از پژوهش‌های دانشگاه اصفهان در محیط‌های بین‌المللی توسعه یابد و در موضوعاتی نظیر گذار به انرژی خالص صفر، بهره‌وری انرژی، سوخت‌های جایگزین، دوقلوی دیجیتال و سامانه‌های انرژی پایدار به کار گرفته شود. این همکاری‌ها باعث شد دامنه اثرگذاری پژوهش‌های او از سطح ملی فراتر رفته و یافته‌ها و تجربیات علمی حاصل از فعالیت در دانشگاه اصفهان در تعامل با گروه‌های پژوهشی، صنعت و جامعه علمی بین‌المللی نیز مورد استفاده قرار گیرد. بخش دیگری از این فعالیت‌های بین‌المللی، حضور در برنامه‌های پژوهشی و تبادل علمی تحت حمایت Horizon 2020، Erasmus+ و TÜBİTAK بوده است. در قالب برنامه SFERA-III اتحادیه اروپا، دکتر بنی‌اسدی به‌عنوان پژوهشگر اصلی در پروژه‌ای مرتبط با توسعه مواد پیشرفته برای تولید سوخت‌های خورشیدی در دمای بالا فعالیت داشته است. برنامه‌های Erasmus+ نیز زمینه همکاری علمی و آموزشی با دانشگاه‌هایی در اسپانیا و آلمان را فراهم کردند و فرصت پژوهشی مورد حمایت TÜBİTAK به شکل‌گیری همکاری‌های مشترک در زمینه هیدروژن و سامانه‌های انرژی انجامید. آموزش بین‌المللی نیز بخش دیگری از این مسیر بوده است. دکتر بنی‌اسدی در کنار تدریس دانشگاهی، در برگزاری و ارائه کارگاه‌های بین‌المللی مرتبط با ساختمان‌های کم‌مصرف و صفرانرژی مشارکت داشته است. موضوعاتی همچون طراحی سیستم‌های HVAC برای ساختمان‌های صفرانرژی، ذخیره‌سازی انرژی حرارتی، سیستم‌های تهویه مطبوع کم‌مصرف، انرژی خورشیدی و طراحی ساختمان‌های Net-Zero از محورهای این کارگاه‌ها بوده‌اند. این فعالیت‌ها بستری برای انتقال دانش تخصصی میان دانشگاه‌ها و گسترش همکاری‌های آموزشی بین‌المللی فراهم کرده‌اند. مسیر پژوهشی دکتر بنی‌اسدی در عین برخورداری از بعد بین‌المللی، همواره ارتباط نزدیکی با مسائل واقعی صنعت داشته است. وی در پروژه‌های متعددی برای صنایع فولاد، گاز، انرژی و ساختمان مشارکت داشته است؛ پروژه‌هایی که موضوعاتی مانند بازیافت انرژی از فرایندهای صنعتی، افزایش بهره‌وری تجهیزات، بهینه‌سازی شبکه‌های گاز، امکان‌سنجی استفاده از توربین‌های انبساطی، سامانه‌های ذخیره‌سازی هیدروژن و کاهش مصرف انرژی را پوشش می‌دهند.

برای نمونه، طراحی یک سامانه بازیافت حرارت مبتنی بر چرخه رانکین آلی برای تولید حدود ۳ مگاوات توان از حرارت اتلافی فرایند آنیلینگ فولاد، توسعه روش‌هایی برای دستیابی به حدود ۳۰ درصد صرفه‌جویی انرژی در تجهیزات ایستگاه‌های تقلیل فشار گاز و تعیین خط مبنای مصرف انرژی برای ۶۰ ساختمان تجاری، نمونه‌هایی از پژوهش‌هایی هستند که مستقیماً به مسائل صنعتی و اجرایی پرداخته‌اند. این تجربه پژوهشی با سابقه طولانی فعالیت در پروژه‌های مهندسی نیز همراه بوده است. طراحی سیستم‌های حرارتی و برودتی، پایپینگ، بازیافت حرارت، تحلیل CFD، تجهیزات صنایع فولاد و پروژه‌های پالایشگاهی، زمینه‌ای فراهم کرده است تا تحقیقات دانشگاهی وی همواره ارتباط خود را با محدودیت‌ها و

الزامات مهندسی در مقیاس واقعی حفظ کنند. بعد دیگری از مسیر علمی او به مدیریت و رهبری دانشگاهی مربوط می‌شود. دکتر بنی‌اسدی طی سال‌های فعالیت در دانشگاه اصفهان مسئولیت‌هایی همچون رئیس پژوهشکده انرژی، معاون پژوهش و تحصیلات تکمیلی و پیش از آن مدیر گروه پژوهشی انرژی‌های تجدیدپذیر را بر عهده داشته است. این مسئولیت‌ها تجربه گسترده‌ای در زمینه مدیریت پژوهش، سیاست‌گذاری علمی، هدایت فعالیت‌های تحصیلات تکمیلی، توسعه همکاری با صنعت، طراحی برنامه‌های پژوهشی و حمایت از اعضای هیئت علمی و دانشجویان برای او فراهم کرده‌اند. این نقش مدیریتی در سال‌های اخیر از محیط دانشگاه نیز فراتر رفته است. دکتر بنی‌اسدی به‌عنوان عضو هیئت آموزش جامعه مهندسی ساختمان در اصفهان دعوت شده و همچنین عضویت شورای سیاست‌گذاری علمی استانداری اصفهان در حوزه انرژی را بر عهده دارد. این مسئولیت‌ها نشان‌دهنده گذار تدریجی نقش وی از فعالیت صرفاً دانشگاهی به مشارکت در شکل‌دهی برنامه‌های علمی، آموزشی و سیاستی مرتبط با انرژی و مهندسی در سطح منطقه‌ای است. در کنار این فعالیت‌ها، مشارکت گسترده در جامعه علمی بین‌المللی نیز یکی دیگر از ابعاد کارنامه اوست. عضویت در هیئت تحریریه International Journal of Low Carbon Technologies، فعالیت به‌عنوان داور برای مجلات معتبر حوزه انرژی و حضور به‌عنوان Guest Editor در نشریات تخصصی، بخشی از نقش او در ارزیابی و توسعه دانش علمی در حوزه انرژی است. فعالیت‌های نوآورانه وی همچنین به ثبت چندین اختراع در زمینه فناوری‌های انرژی منجر شده است؛ از جمله راکتور خورشیدی برای تولید هیدروژن، سامانه خشک‌کن خورشیدی همراه با ذخیره‌سازی انرژی و سامانه ذخیره انرژی سرمایی. این دستاوردها نشان می‌دهد که بخش مهمی از فعالیت‌های پژوهشی او با نگاه به توسعه فناوری و کاربرد عملی یافته‌های دانشگاهی صورت گرفته است. در مجموع، مسیر علمی دکتر احسان بنی‌اسدی را می‌توان حرکتی تدریجی از پژوهش تخصصی در تولید هیدروژن و تبدیل انرژی به سمت یک نقش جامع‌تر در آموزش، پژوهش، مدیریت علمی، تعامل با صنعت و

سیاست‌گذاری انرژی دانست. دانشگاه اصفهان در تمام این مسیر، کانون اصلی فعالیت دانشگاهی او بوده و همکاری‌های بین‌المللی ابزاری برای توسعه دامنه این فعالیت و افزایش اثرگذاری آن در خارج از مرزهای ملی بوده‌اند. از تربیت ۲۵ دانشجوی تحصیلات تکمیلی و انتشار ده‌ها مقاله در مجلات رده بالای بین‌المللی گرفته تا حضور مستمر از سال ۲۰۲۳ در میان ۲ درصد دانشمندان برتر جهان، از مدیریت پژوهشکده انرژی و معاونت پژوهش و تحصیلات تکمیلی تا اجرای پروژه‌های صنعتی و فعالیت در شوراهای علمی حوزه انرژی، مجموعه این تجربه‌ها تصویری از یک مسیر دانشگاهی ارائه می‌دهد که آموزش، پژوهش، اثرگذاری اجتماعی و صنعتی و

بین‌المللی‌سازی علم را نه به‌صورت فعالیت‌هایی جداگانه، بلکه به‌عنوان اجزای مکمل یک مأموریت دانشگاهی واحد دنبال کرده است. امروز نیز جهت‌گیری این مسیر بر توسعه راهکارهای علمی و فناورانه برای گذار انرژی، تولید و ذخیره‌سازی هیدروژن، کربن‌زدایی صنایع، ساختمان‌های کم‌مصرف و صفرانرژی، بازیافت انرژی، مدیریت حرارتی و سامانه‌های هوشمند و داده‌محور انرژی متمرکز است؛ حوزه‌هایی که علاوه بر اهمیت علمی، ارتباط مستقیم با چالش‌های توسعه پایدار، امنیت انرژی و آینده صنایع کشور دارند