خانه شهيد
اينجا سراي كيست كه اينگونه روشن است ؟اينجا مگر كجاست كه اينگونه با صفاست ؟
جاني كه براي «حق» فدا گردد، گرامي است.اين «جان» و «خون»، اگر عزت و كرامتي دارد، در سايه همان «خدا» و «حق» است.خانه ما، شرافت را از اين راه بدست آورده است.اگر خدا بپذيرد، توفيق آنرا داشتهايم كه سهمي در اين حركت عظيم داشته باشيم. فرزندي بدهيم، يا پدري، يا همسري، يا برادري.خدا بر ما منت دارد، اگر قرباني ما را بپذيرد.او ما را مورد لطف قرار ميدهد اگر ما را هم در اين «خير» شركت دهد.ما فقط، امانت دار بودهايم.ما بپا خاستهايم، تا خواسته او را برآوريم.ما نشستهايم تا دين او را بر كرسي بنشانيم.ما آمدهايم تا حق را به صحنه آوريم.در اين راه- كه راه فرزندان سيدالشهداء است- شهادت عزيزانمان چيزي نسيت. زيرا كه اسلام، عزيزتر از شهيدانمان است.ما، نگاه محبت آميز ابا عبدالله را بر خود، احساس ميكنيم.اينجا،فرزند شير دل،با تربت حسين،... با خاك كربلا،در لحظه نخست ولادت،پيوند ميخورد.اينجا تنور عشق، فروزان است.گلهاي ارغواني ايمان،ميپرورد به دامن پرمهر.دامان خانواده اسلامسرباز قهرمان و سلحشورميپرورد براي شهادت.هستي براي مرگ...مرگي براي هستي جاويد...ما،خانهمان، معطر و خوشبوستاز عطر خون سرخ شهيداناز نام پاك پورپيمبرآيا...از خانه محقرما،- اينجا –كز مهر و عاطفهوز عشق و شور و شوق شهادتلبريز گشته است،ديدن نميكنيد؟...ما، خانهمان، پر از گل سرخ است!
