روابط عمومی

نكته‌ي قابل تأمل ديگر در مورد توليد دانش در اصفهان مكتب اصفهان است آنچه در دانشگاه آن روز اصفهان پايه‌گذاري شد و به طور سمبوليك مدرسه چهارباغ نماد آن تلقي مي‌شود يك مركز توليد دانش معمولي نبود زيرا كه در چهارچوب معرفت‌شناسي خاصي اين دانش به وجود ‌آمد و به همين خاطر به تمدن نبوي و علوي شهرت يافت و با آنچه كه به عنوان تمدن اموي در ساير بلاد اسلامي و يا تمدن آتني در اروپا معمول بود تفاوت فاحش و ماهوي داشت. انتخاب اصفهان به عنوان پايتخت فرهنگي جهان اسلام نيز بيشتر تابع چنين ويژگي بود.

نظريه‌ي توسعه بر مبناي دانايي كه امروز صحبت از آن مي‌شود در آن زمان عملاً تحقق يافت. شيخ بهايي ابتدا مدرسه و دانشگاه را برپا كرد و تربيت صدها دانشمند و محقق از فقه و فلسفه گرفته تا معماري، مهندسي و صنعت و به دنبال آن پايه‌گذاري سبك نقاشي و هنر همه نتيجه‌ي چنين بينشي بود.

ابعاد توسعه چنين تمدن برخواسته از دانش نبوي محدود به ايران نشد و از شرق تا دهلي، از شمال تا سمرقند و بخارا و از غرب به بغداد رسيد. اين همه يعني توليد دانش منجر به ايجاد هويت ملي ما گرديد و در عصر ما شاهد احياء تفكر صدرايي و با رو شدن اين مدنيت به دست بزرگ‌مرد تاريخ معاصر امام خميني(ره) با نظريه جديد وي در مديريت اجتماعي يعني ولايت فقيه هستيم.

اصفهان از آن جهت كه يك مكتب است و اين مكتب بنيانش بر دانش نبوي استوار، جا دارد كه احياگر مجدد اين كانون توليد دانش و مدنيت باقي بماند و البته اگر چه تا رسيدن به نصف جهان فاصله بسيار دارد ولي شهرتش به كيك زرد بخوبي نشان مي‌دهد كه دستمايه‌هاي اوليه براي ايفاي چنين نقشي را دارد و همت ايرانيان و محققان اين مرز و بوم تلاشي همه جانبه را براي نيل به چنين هدفي آغاز نموده‌اند. پيشكسوت چنين آرماني به ميراث دار تمدن علوي يعني دانشگاه اصفهان سپرده شده است.

نقش دانشگاه اصفهان در تعريف هويت ملي ما ايرانيان را بايد بطور سمبليك در مدرسه چهارباغ جستجو كرد. به عبارت ديگر آنچه در عصر ما به عهده دانشگاه اصفهان گذارده‌اند، ميراث و به يادگار مانده دانشگاهي است كه سبب شد لقب نصف جهان بدين شهر داده شود. اين لقب به اصفهان هرگز بخاطر وسعت اين شهر نبوده؛ بلكه اصفهان بخاطر توليد دانش و تمدن و سهم ميانه‌اي كه آن روزگار در جهان به عهده داشت، بدين صفت موصوف شد، به عبارتي ديگر، اصفهان نيمي از دانش جهان‌ آن روز را توليد مي‌نموده است.