زنده تر و تابنده تر از هر چه خورشيد ي
در ايام غم بارِ سالگرد شهادت غريبانه و مظلومانه امام علي بن موسي الرضا(ع)، آن امام همام را اينگونه خطاب قرار ميدهيم كه :
...
اي امامِ غريب! اي قبلهي آمال مشتاقان و رضا! هنگامي كه نقشِ گنبدِ پر نورِ تو در پردهي چشمانمان ميافتد، آميزهاي از احساس تعالي و شكوه در قلبهايمان مينشيند. نقشي كه محبت و دوستي تو را پيوسته در رگانمان به دوردستترين منافذ جسم و جان ميرساند و حاصل اين پيوند چيزي نيست جز فروزانتر شدن آتشِ عشق ولايت تو كه به مثابهي ميراثي پرارج در سينههايمان جاويد شده است.
{mosimage}
زنده تر و تابنده تر از هر چه خورشيد ي
اى روشناى آب
\r\nاى على موسى الرضا! پاكمرد يثربى، در توس خوابيده!
\r\nمن تو را بيدار مى دانم.
\r\nزنده تر، روشن تر از خورشيد عالم تاب،
\r\nاز فروغ و فرّ و شور زندگى سرشار مى دانم.
\r\nگر چه پندارند: ديرى هست، همچون قطره ها در خاك،
\r\nرفته اى در ژرفناى خواب،
\r\nليكن اى پاكيزه باران بهشت! اى روح! اى روشناى آب!
\r\nمن تو را بيدار ابرى پاك و رحمت بار مى دانم.
\r\nاى (چو بختم) خفته در آن تنگناى زادگاهم توس!
\r\nـ (در كنار دون تبهكارى كه شير پير پاك آيين، پدرت،
\r\nآن روح رحمان را به زندان كشت) ـ
\r\nمن تو را بيدارتر از روح و راه صبح، با آن طرّه زرتار مى دانم.
\r\nمن تو را بىهيچ ترديدى (كه دلها را كند تاريك)
\r\nزنده تر، تابنده تر از هر چه خورشيد است، در هر كهكشانى، دور يا نزديك،
\r\nخواه پيدا، خواه پوشيده،
\r\nدر نهان تر پرده اسرار مى دانم.
\r\nبا هزارى و دوصد، بل بيشتر، عمرت،
\r\nاى جوانى و جوان جاودان، اى پور پاينده!
\r\nمهربان خورشيد تابنده!
\r\nاين غمين همشهرى پيرت،
\r\nاين غريبِ مُلكِ رى، دور از تو دلگيرت،
\r\nبا تو دارد حاجتى، دَردى كه بى شك از تو پنهان نيست،
\r\nوز تو جويد (در نهانى) راه و درمانى.
\r\nجاودان جان جهان! خورشيد عالم تاب!
\r\nاين غمين همشهرى پير غريبت را، دلش تاريك تر از خاك،
\r\nيا على موسى الرضا! درياب.
\r\nچون پدرت، اين خسته دل زندانىِ دَردى روان كُش را،
\r\nيا على موسى الرضا! درياب، درمان بخش.
\r\nيا على موسى الرضا! درياب.
\r\n ( م ـ اميد )
شهادت امام رضا (ع) بر عموم شيعيان به خصوص دانشگاهيان دانشگاه اصفهان تسليت باد.
