گذار از «نگاه معیشتی» به «سرمایهگذاریِ انسانی»
شورای صنفی؛ شریکِ راهبردیِ دانشگاه در مسیر تحول
آقای پیام بابامحمدی، رئیس شورای صنفی کارکنان دانشگاه اصفهان، در آیین بزرگداشت روز کارمند، با ترسیم نقشه راهی مبتنی بر همافزایی، از مدیریت دانشگاه خواست تا با عبور از رویکردهای صرفاً پرداختی، به سمت بستههای جامع حمایتی حرکت کند.
به گزارش پایگاه خبری، وی با تأکید بر اینکه شورای صنفی، خود را شریک مدیریت در حل مسائل میداند، تصریح کرد که «دیدهشدن»، «شنیدهشدن» و «داشتن برنامه برای آینده» سه رکن اصلی ارتقای انگیزه و کرامت سرمایههای انسانی دانشگاه است.
متن کامل سخنرانی رئیس شورای کارکنان دانشگاه اصفهان به مناسبت روز کارمند:
به نام خداوند جان و خرد
کزین برتر اندیشه بر نگذرد
میهمانان ارجمند، همکاران گرامی ،کارمندان شریف وکوشای دانشگاه اصفهان
ریاست واعضای محترم هیأترئیسه دانشگاه،رؤسای محترم دانشکدهها ،مدیران ارجمند،
اعضای محترم هیأت علمی،
سلام و عرض ادب
کمال افتخار وخرسندی است که امروز در خانه اولمان، دانشگاه بزرگ و افتخار افرین اصفهان مهد خرد ورزی و دانایی در خدمت شما بزرگواران و فرهیختگانیم.
از حضور ارزشمند ریاست محترم دانشگاه، اعضای هیأترئیسه، معاونین محترم، مدیران، اعضای گرانقدر هیأت علمی و همه همکاران عزیز صمیمانه تشکر میکنم و به نمایندگی از شورای صنفی کارمندان، حضور همه شما را گرامی میدارم.
امروزبه مناسبت روزکارمند در کنار یکدیگر گرد آمدهایم تا از انسانهایی تجلیل کنیم که بخش مهمی از امور اجرایی دانشگاه به تخصص وتلاش خستگی ناپذیر آنان وابسته است.
از نخستین ساعات صبح که دانشگاه جان میگیرد تا پایان یک روز کاری، در بخش های مختلف آموزشی، پژوهشی، دانشجویی ،فرهنگی ،مالی، اداری، فناوری، آزمایشگاهها، کتابخانهها، خدمات، پشتیبانی، فضای سبز، حراست، و ...غیره ،مدیران ،روسای ادارات ،کارشناسان وکارمندانی مشغول خدمت اند که تقریبا همه موفقیت ها و دستاوردهای دانشگاه بدون حضور آنها غیر ممکن است.
روز کارمند و بزرگداشت آن فرصتی است برای دیدن تلاشهایی که معمولا کمتردیده می شوند، اما بدون آنها دانشگاه نمیتواند به مسیر خود ادامه دهد.
امروز وظیفه خود میدانم از یکایک شما تشکر کنم و صمیمانهترین تبریک خود را به مناسبت روز کارمند تقدیم کنم.
روز کارمند بر همه همکاران شریف، مسئولیتپذیر و تلاشگرم در دانشگاه اصفهان مبارک باد.
اما روز کارمند، فرصتی برای شنیدن نیز هست، در کنار تبریک و قدردانی، اجازه دهید از این فرصت برای بیان صادقانه بخشی از مشکلات و دلمشغولی های همکاران نیز استفاده کنم.
امروزه بسیاری از کارکنان دانشگاه با مشکلات اقتصادی و معیشتی جدی روبهرو هستند.
افزایش هزینههای زندگی، رشد قیمت کالاها و خدمات، هزینههای مسکن، درمان، آموزش فرزندان، حملونقل و سایر هزینههای ضروری، فشار قابل توجهی بر زندگی خانوادههای کارکنان وارد کرده است.واقعیت این است که فاصله میان درآمد و هزینههای زندگی برای بسیاری از همکاران روزبهروز بیشتر شده است.کارمند امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند آن است که احساس کند سازمانی که سالها برای آن تلاش کرده، دغدغههای او را میبیند و برای حل آنها برنامه دارد.
ما میدانیم که بخش مهمی از محدودیتهای مالی دانشگاه، خارج از اختیار مدیریت دانشگاه است.ما نیز شرایط اقتصادی کشور، محدودیت منابع و دشواریهای بودجهای را درک میکنیم.
اما باور داریم که حتی در شرایط محدودیت منابع نیز میتوان با مدیریت بهتر، اولویتبندی، همافزایی و استفاده از ظرفیتهای قانونی، بخشی از مشکلات را کاهش داد.
شورای صنفی کارمندان معتقد است باید از نگاه صرفاً «پرداختی» به موضوع معیشت کارکنان عبور کنیم و به سمت یک بسته جامع حمایت از کارکنان حرکت کنیم.
بستهای که میتواند شامل چند محور باشد:
نخست؛ استفاده حداکثری از ظرفیتهای قانونی برای بهبود پرداختها، مزایای رفاهی و انگیزشی کارکنان.
دوم؛ تقویت خدمات رفاهی و ایجاد و توسعه تسهیلاتی مانند وامهای کمبهره، خدمات اقساطی، بیمه تکمیلی مناسب، تخفیفهای رفاهی و حمایت از هزینههای ضروری خانواده کارکنان.
سوم؛ توجه ویژه به کارکنانی که حقوق و مزایای پایینتری دارند و بیشترین آسیب را از تورم و افزایش هزینههای زندگی میبینند.
چهارم؛ شفافیت بیشتر در سیاستهای پرداختی و ایجاد احساس عدالت در میان همه کارکنان.
و پنجم؛ ایجاد سازوکاری دائمی برای گفتوگو میان مدیریت دانشگاه و نمایندگان کارکنان درباره مسائل معیشتی و رفاهی.
ما انتظار نداریم همه مشکلات یکشبه حل شود؛اما انتظار داریم اراده ای جدی برای حل آنها ،مسیر و برنامه مشخص و گفتوگوی مستمر وجود داشته باشد.
یک دانشگاه؛ یک خانواده
همکاران عزیز؛
یکی از موضوعاتی که شورای صنفی بر آن تأکید ویژه دارد، تقویت همبستگی وهمگرایی میان کارکنان و اعضای محترم هیأت علمی است.موضوعی که متاسفانه مدتهاست نه تنهامغفول و مهجور مانده ،گاهگاهی هم با برخی تصمیمات و سیاستگزاری های نا سنجیده و خام در سطح کشور،خدشه دار می شود.دانشگاه مجموعهای از گروههای جدا از هم نیست.دانشگاه یک خانواده بزرگ علمی، فرهنگی و انسانی است.
استاد، کارمند، دانشجو، ، هر کدام بخشی از یک پازل بزرگ هستند و اگر یکی از قطعات نباشد، تصویر کامل نخواهد شد.
ما معتقدیم باید فاصلههای ذهنی و اداری میان کارمندان و اعضای هیأت علمی کمتر شود و زمینه برای همکاری، گفتوگو و درک متقابل بیشتر فراهم شود. موفقیت دانشگاه به عنوان یک مجموعه در هم تنیده روابط و تعاملات کاری چند سویه مستلزم موفقیت و احساس رضایت همه این اجزااست.
امروز بیش از همیشه به این نگاه نیاز داریم که به جای «ما و آنها»، از «همه ما» سخن بگوییم.
دانشگاه اصفهان؛ سرمایهای برای همه ما
دانشگاه اصفهان تنها محل کار ما نیست.این دانشگاه بخشی از هویت علمی و فرهنگی شهر اصفهان و ایران است.همه ما باید تلاش کنیم دانشگاهی داشته باشیم که در علم، آموزش، پژوهش، فناوری، مدیریت و سرمایه انسانی، در شأن نام و پیشینه اصفهان و ایران باشد.
در اجرای این ماموریت همگانی ،شورای صنفی کارمندان نیز خود را صرفاً یک نهاد مطالبهگر نمیداند.ما خود را شریک مدیریت دانشگاه در حل مسائل کارکنان و پیشرفت دانشگاه میدانیم.هرجا مطالبهای مطرح میکنیم، در کنار آن آماده ارائه راهکار نیز هستیم.
هرجا مشکلی وجود دارد، آماده گفتوگو و همکاری هستیم.و هرجا فرصتی برای ارتقای دانشگاه وجود داشته باشد، شورای صنفی در کنار مدیریت دانشگاه خواهد بود.
سخنی هم با هیات رئیسه محترم دانشگاه؛
همکاران ما انتظار دارند صدایشان شنیده شود.انتظار دارند مشکلاتشان دیده شود.
و مهمتر از همه، انتظار دارند بدانند که مدیریت دانشگاه در کنار آنان برای بهبود شرایط تلاش میکند.ما نیز در شورای صنفی دست همکاری خود را به سوی مدیریت دانشگاه دراز میکنیم.
بیاییم با گفتوگو، اعتماد، شفافیت و همدلی، برای مشکلات راهحل پیدا کنیم.
اگر منابع محدود است، با هم اولویتبندی کنیم.اگر اختیارات محدود است، با هم ظرفیتهای قانونی را شناسایی کنیم.اگر مشکلات بزرگ است، با هم برای حل مرحلهبهمرحله آنها برنامهریزی کنیم.
شورای صنفی، مقابل دانشگاه نیست؛ شورای صنفی، در کنار دانشگاه و در کنار کارکنان است.
سخن پایانی
همکاران عزیز؛
امروز در روز کارمند، شاید بهترین هدیه به کارکنان فقط یک تقدیرنامه یا یک برنامه جشن نباشد.بهترین هدیه این است که کارمند احساس کند دیده میشود، شنیده میشود و برای آینده او برنامه وجود دارد.
بیاییم دانشگاهی بسازیم که در آن:کارمند با انگیزه کار کند،استاد با آرامش آموزش دهدو پژوهش کند،دانشجو با امید تحصیل کند،و مدیر با حمایت و همراهی همه ارکان دانشگاه، تصمیم بگیرد.
در پایان، بار دیگر از ریاست محترم دانشگاه، اعضای محترم هیأترئیسه، معاونین، مدیران، اعضای محترم هیأت علمی و همه همکارانی که در برگزاری این مراسم تلاش کردهاند صمیمانه تشکر میکنم.و به نمایندگی از شورای صنفی کارمندان، به همه همکاران عزیز عرض میکنم:
شما ارزشمندترین دارایی وسرمایه انسانی دانشگاه اصفهان هستید.روز کارمند بر شما مبارک.
برای همه شما و خانوادههای محترمتان سلامتی، آرامش، عزت و روزهایی بهتر آرزومندم.
به امید روزی که در کنار هم، دانشگاه اصفهان را نه فقط بزرگتر، بلکه انسانیتر، پویاتر، عادلانهتر و موفقتر بسازیم.
فروزان می شود با تو چراغ دانایی
سپاسگزارم




نظر دهید