جستجوSepratorTopMenuارتباط با ماSepratorTopMenuورود اعضاءSepratorTopMenuنقشه سایتSepratorTopMenuاعضای هیأت علمیSepratorTopMenuدانشجویانSepratorTopMenuصفحه اصلی
۱۳۹۸ سه شنبه ۱ بهمن
English/العربيه
تازه ها
مهران شبانكاري دانشجوي دكتري جغرافيا از پايان نامه ي خود دفاع كرد" class = "b1 file1 shownews5file1 img-responsive pull-lg-right pull-md-right pull-sm-right pull-xs-none">
مهران شبانكاري دانشجوي دكتري جغرافيا از پايان نامه ي خود دفاع كرد

بررسي اثر پرفشار سيبدي بر روي دما و بارش ايران  موضوع پايان نامه اي است كه مهران شبانكاري دانشجوي دكتري جغرافياي طبيعي - اقليم شناسي دانشگاه اصفهان مورد بررسي قرار داد.

به گزارش وب سايت خبري uinews مهران شبانكاري دانشجوي دكتري جغرافياي طبيعي - اقليم شناسي  از پايان نامه ي خود با موضوع بررسي اثر پرفشار بر روي دما و بارش ايران ، به راهنمايي دكتر سيد ابوالفضل مسعوديان و دكتر محمد رضا كاوياني دفاع كرد.

بنا به گزارش رسيده در اين جلسه ي دفاعيه ي دكتري ، مهران شبانكاري گفت: شدت و ضعف سامانه‌هاي فشار و الگوهاي گردشي جوي مجاور و نيز چگونگي تعامل آنها با يكديگر در تبيين شرايط اقليمي يك قلمرو جغرافيايي نقشي اساسي ايفا مي كند. از اين رو، هدف از اين پژوهش همديد آشكار سازي تأثير سامانه پرفشار سيبري به عنوان يكي از مهمترين مؤلفه‌هاي گردش جوي مؤثر در دوره سرد بر روي عناصر اقليمي(دما و بارش) ايران است. در راستاي هدف مطالعاتي فوق به منظور تحليل رفتار مكاني سامانه سيبري، از داده هاي روزانه فشار تراز دريا و ارتفاع ژئوپتانسيل ترازهاي1000 تا 850 هكتوپاسكال در ساعت 12GMT موجود در پايگاه داده NCEP/NCAR در تلاقي­هاي 5/2 درجه­اي در محدوده نيمكره شمالي براي دوره زماني 2005-1951 مشتمل بر 200089 روز بهره گيري شد. در ادامه ميانگين روزانه فشار تراز دريا و ارتفاع ژئوپتانسيل در هر يك از ترازهاي فوق براي 365 روز سال محاسبه گرديد. با اعمال روش آماري تحليل خوشه‌اي پايگاني انباشتي به روش ادغام «وارد» بر روي داده‌هاي مذكور20 الگوي گردشي شناسايي گرديد كه گردش عمومي جو در تراز دريا و سطح 850 هكتوپاسكال، هر كدام چهار الگوي گردشي و در سطوح 925 و 1000 هكتوپاسكال، هر يك تعداد شش الگوي گردشي را در بر مي­گيرد. بررسي رفتار مكاني پرفشار سيبري در الگوهاي حاصل نشان داد كه تنها در الگوهاي گردشي سرد(2-2) و پيش‌سرد(2-1) در سطح925 هكتوپاسكال و همچنين در الگوهاي سرد(2-1) و پيش‌سرد (2-1-1) سطح 1000 هكتوپاسكال، زبانه هاي غربي اين سامانه از روي منتهي اليه مرزهاي شمالي و شمال­شرقي ايران عبور مي كند. سامانه نيمه مانده­گار سيبري بر اساس الگوهاي گردشي فوق داراي چهار فاز، ظهور، اوج، تضعيف و ميرش است.

به منظور تحليل رفتار زماني پرفشار سيبري، بر اساس منطقه حداكثر شدت كنش اين سامانه با انتخاب چهار چوب پوش مناسب در روي الگوهاي گردشي فوق اقدام به محاسبه و استاندارد سازي ميانگين روزانه فشار تراز دريا و ارتفاع ژئوپتانسيل براي دوره آماري(1383-1330)گرديد. بر اين اساس ماتريسي به ابعاد 1×19724 براي هر تراز جوي حاصل گرديد كه شامل ناهنجاري‌هاي فاز مثبت(نمود پرفشار سيبري) و منفي( نبود پرفشار سيبري) در هر روز بود. نتايج حاصل از تحليل سريهاي زماني شاخص شدت سامانه مزبور در ترازهاي ياد شده آشكار ساخت كه شاخص سرشتي دو وضعيتي دارد و با دوره هاي متناوب تقريباً شش ماهه، بين دو فاز مثبت و منفي تغيير حالت مي‌دهد

در عين حال وجود يك روند نزولي مشخص در فاز مثبت شاخص مذكور طي50 سال گذشته نشان مي دهد كه در دهه‌هاي اخير اين پرفشار آشكارا تضعيف شده است. طي همين دوره عليرغم كاهش شدت فعاليت پرفشار سيبري، تعداد روزهاي فعاليت اين سامانه افزايش يافته‌است.

بررسي نتايج حاصل از اعمال روش جدول توافقي در دوره زماني (1382-1340) به منظور آشكارسازي تأثير سامانه پرفشار سيبري بر رخداد دماهاي كمينه و بيشينه روزانه ايران زمين نشان داد كه در سطوح تراز دريا،850، 925 و1000 هكتوپاسكال، بطور متوسط از 423 ايستگاه انتخابي، در مورد بيش از90 درصد از كل ايستگاه‌ها، فرض صفر(استقلال)در سطح اطمينان 95 درصد تأييد نمي‌شود و اين ايستگاه‌ها از نظر دمايي تحت تأثير سامانه سيبري مي‌باشند و براي كمتر از10 درصد از كل ايستگاه‌ها، با اطمينان95 درصد، فرض مقابل(استقلال) رد نمي‌شود، بدين معنا كه اين ايستگاه‌ها از نظر دمايي تحت تأثير پرفشار سيبري نمي‌باشند. مقايسه تأثير پرفشار سيبري بر دماي كمينه و بيشينه ايران آشكار نمود كه تأثير سامانه سيبري بر رخداد دماي كمينه(دماي شب هنگام) بيشتر است. اين مسئله با توجه به ماهيت سرمايشي پرفشار مذكور تبيين مي­شود. در مجموع نتايج حاصل از اين بخش نشان داد كه روش آزمون جدول توافقي توانايي آشكارسازي رابطه تأثير پرفشار سيبري بر رخداد دماي ايران زمين را دارد. بر اين اساس ميان رخداد دماي كمينه و بيشينه ايران زمين و پرفشار سيبري ارتباط معني دار و پيوند نزديكي وجود دارد.

با تحليل آماري روش همبستگي در خصوص چگونگي تأثير سامانه پرفشار سيبري بر بارش ايران زمين در دوره زماني(1383-1330) مشتمل بر19724 روز در هشت پهنه تفكيكي، 20 الگوي بارش- فشار متمايز بر اساس همگوني سامانه­هاي فشار شناسايي گرديد و آرايش مكاني سيستم‌هاي فشار مؤثر بر بارشمندي و بارش پذيري آن مورد تحليل و بررسي قرار گرفت. نتايج حاصله نشان داد كه غالباً ارتباط معني دار و پيوند نزديكي ميان بارشمندي نواحي هشت گانه مذكور در گستره جغرافيايي ايران و پرفشار سيبري وجود ندارد. اين مسئله گوياي اين است كه فرضيه دوم اين پژوهش تأييد نمي شود.

گفتني است دكتر حسنعلي غيور، دكتر مسعود معيري ، دكتر بهروز هادي صراف و دكتر مجيد منتظري داوري پايان نامه ي دكتر مهران شبانكاري را بر عهده داشتند.

تاریخ:
1387/11/6
تعداد بازدید:
662
منبع:
مشاهده نظرات (تعداد نظرات 0
ارسال نظرات
نام  
آدرس پست الكترونيكي شما    
شماره تلفن
توضيحات  
تغییر کد امنیتی  
كد امنيت  
 
1درخواست مجوز پخش آگهیدرخواست مجوز عکاسیرزرو پایه های تبلیغاتیرزرو محیط های نمایشگاهیدرخواست مجوز بازدید از دانشگاه78رزرو سالن همایش پیامبر اعظم (ص)
کلیه حقوق وب سایت متعلق به پایگاه اطلاع رسانی دانشگاه اصفهان می باشد
Powered by DorsaPortal