جستجوSepratorTopMenuارتباط با ماSepratorTopMenuورود اعضاءSepratorTopMenuنقشه سایتSepratorTopMenuاعضای هیأت علمیSepratorTopMenuدانشجویانSepratorTopMenuصفحه اصلی
۱۳۹۹ چهارشنبه ۱۳ فروردين
English/العربيه
تازه ها
روز بزرگداشت مولوي" class = "b1 file1 shownews5file1 img-responsive pull-lg-right pull-md-right pull-sm-right pull-xs-none">
روز بزرگداشت مولوي
هشتم مهر ماه روز بزرگداشت سخنور ايراني ، مولانا گرامي باد


مولانا
جلال الدين محمد بلخي رومي كه به گفته اكثر محققين بزرگترين گوينده غزل‌هاي عارفانه و عاشقانه در ادبيات فارسي است در «بلخ» افغانستان و نيز به قولي در «وخش» تاجيكستان در ششم ربيع الاول سال 604 هجري مصادف با 30 اكتبر سال 1207 ميلادي در خانواده «سلطان العلما» «محمد بن حسين بن احمد خطيبي» به دنيا آمد.
اين فرزند بي‌همتاي بلخ به قول استاد «خليل الله خليلي»، دانشمند و شاعر فقيد افغانستاني «الفباي زندگاني را در خانقاه ابراهيم ادهم، شقيق و احمد خضرويه و ديگر علماي بلخ آموخته و آتش در همه سوختگان عالم زده است».
مولانا در بلخ بزرگ شد و همراه با خانواده عازم نيشابور و در آنجا با «شيخ فريد الدين عطار» نامور ديدار نمود كه عطار مثنوي «اسرار نامه» را تقديم مولانا نمود و سپس به بغداد و از آنجا به قونيه آمدند و در همان جا دعوت حق را لبيك گفت هم اكنون نيز مرقد پورنور مولانا در قونيه زيارتگاه خاص و عام است مثنوي معنوي، ديوان كبير و رساله فلسفي «فيه ما فيه» از معروف‌ترين آثار اين عارف مي‌باشند.
سخن تازه گفتن در مورد مولانا كار آساني نيست مولانا در ميان شعراي فارسي گوي به هيچ كس مانند نيست، او گاه به صورت درويش و عارف و گاه به صورت زاهد خانقاه نشين و گاه به صورت معلم اخلاق و حكمت و فلسفه و گاهي نيز به عنوان شاعر شوريده و عاشق بروز مي‌كند، يعني مولانا انسان و شخصيت چند بعدي است كه هركس به اقيانوس انديشه او غوطه ور مي‌شود گوهر دلخواه خود را به دست مي‌آرد.
مولانا در آسياي مركزي بيشتر با «مثنوي معنوي» – آن قرآن در زبان پهلوي كه گنجينه معني و حكمت و پند و اندرز مي‌باشد شهرت دارد و در گذشته نه چندان دور اين شاهكار مولانا تنها به قشر خاص علما و عرفا محدود بود.
مثنوي در مدارس و مكاتب ديني «سمرقند»، «بخارا»، «خوارزم»، «خوقند»، «خجند»، «چاچ» و «نمنگان» تدريس مي‌شد و علماي معروف قلب سوختگان وادي معرفت را با انديشه‌هاي تابناك او منور مي‌ساختند.
مثنوي كه عبارت از شش دفتر مي‌باشد در واقع مجموعه انديشه‌هاي مولانا را در بر مي‌گيرد كه مؤلف آن گاه با آوردن يك آيت از قرآن مجيد و يا مثالي از زندگي پيامبران و صوفيه و نيز با اقتباس از تلميح و مقاله و ضرب المثل‌هاي مردمي ابتدا بساط انديشه را به طور ساده بيان مي‌كند و سپس به عنوان حكيمي نكته‌دان در عرصه فراخ سمند خامه را به جولان مي‌آورد و ضمن قياس هاي محكم خلاصه‌هاي منطقي و عالمانه مي‌گويد.
در گذشته قيمت يك جلد مثنوي معنوي برابر با يك اسب بود لذا نه همه قدرت و توان خريدن آن را داشتند ولي با اين وجود ابيات و اشعار مولانا سينه به سينه منتقل مي‌شدند و در ميان مردم منتشر مي گشت،هرچند اين روند در زمان سياست قهار شوروي توسط ملحدان كه خويش را محقق جلوه مي دادند تابش برعكس مي گرفت يعني از مولانا مي خواستند شخصيتي با انديشه‌هاي عليه دين و عياش و دنيوي به نمايش بگذارند ولي اين دغدغه‌ها بي اثر بود و مردم به مولانا به عنوان عارف نظر بلند و متدين كه پرچم توحيد بر دست دارد نظر مي‌كردند.
اين بود كه افراد دانا بدون مطالعه و بهره بردن از ديوان كبير و مثنوي شريف قلم بر دست گرفتن را كار اشتباه و ناموفق مي‌دانستند. چنانچه استاد لايق شيرعلي، شاعر مردمي تاجيكستان بار ها بدين معني اشاره داشته و جايي نيز گفته بود: الا ديوان مولانا مرا تو زنده خواهي داشت.
مدارا و آشتي و صلح دوستي از ديگر موضوعاتي است كه همواره در مد نظر مولاي بلخ قرار دارد و براي او همه انسان‌ها صرف نظر از دين و رنگ و زبان و نژاد و عقيده برابر و يكسانند و براي گوينده عمل و تقواي انسان مهم است.
او دوستدار و عاشق انساني است كه به سوي روشني و اميد راه مي‌پيمايد و به دور از هر گونه نزاع، نفاق، اغتشاش و جدال است.
در واقع مولانا پرچم‌دار مردم دوستي و صلح خواهي است و در سراپاي ديوان كبير و مثنوي معنوي از اين موضوع سخن به ميان مي‌آورد و اينگونه انسان را سنا مي‌خواند و تشويق مي‌كند:

هم زباني خويشي و پيوندي است

مرد با نامحرمان چون بندي است

اي بسا هندو و ترك هم زبان

اي بسي دو ترك چون بيگانگان

پس زبان محرمي خود ديگر است

هم دلي از هم زباني بهتر است

ترك و كرد و پارسي گو  و عرب

فهم كرده آن ندا بي گوش و لب

خود چه جاي ترك و تاجيك است و زنگ؟

فهم كرده ست آن ندا را چوب و سنگ

علت اينكه در سال 1999ميلادي مولانا در آمريكا شاعر سال انتخاب گرديد و در عرب و عجم و شرق و غرب او را به عنوان شاعر دل و آشتي خواه اعتراف كردند محض همين انديشه‌هاي روشن و تابناك اوست.
يعني مي‌شود گفت مولانا شاعر فرا ملي و داراي ديدگاه باز و فراخ و جهاني است و ميان انسان‌ها امتيازي قائل نيست. لذا اين شاعر كه با انديشه‌هاي بشردوستانه‌اش در قلب ميليون‌ها انسان قرار گرفته و با گذشت بيش از 800 سال از تولد او همچنان كلامش نقل محفل و مجلس است.

 

تاریخ:
1392/07/08
تعداد بازدید:
84
منبع:
مشاهده نظرات (تعداد نظرات 0
ارسال نظرات
نام  
آدرس پست الكترونيكي شما    
شماره تلفن
توضيحات  
تغییر کد امنیتی  
كد امنيت  
 
1درخواست مجوز پخش آگهیدرخواست مجوز عکاسیرزرو پایه های تبلیغاتیرزرو محیط های نمایشگاهیدرخواست مجوز بازدید از دانشگاه78رزرو سالن همایش پیامبر اعظم (ص)
کلیه حقوق وب سایت متعلق به پایگاه اطلاع رسانی دانشگاه اصفهان می باشد
Powered by DorsaPortal