روابط عمومی

وقتي همه آرام روي صندلي هايشان به چيزي جز برنامه ها توجهي ندارند، قلب توست كه با سرعتي مضاعف در سينه مي تپد و نگران لحظه لحظه اجراي برنامه هستي. و وقتي همه در حال ترك محل برگزاري برنامه هستند، اين تو هستي كه در ذهنت نقاط ضعف را يادآوري مي كني و بعد از همه تلاش ها نگران كارت. اين تو هستي كه بايد محل برنامه را به حالت اول برگرداني و …

وقتي همه همكاران مشغول كارهاي روزمره هستند، اين تو هستي كه بايد نبض سازمان را در دست داشته باشي و براي همه سؤالاتي كه خبرنگاران يا مشتريان سازمان از تو دارند، پاسخي داشته باشي.

وقتي مخاطبين هر صبح به وب سايت سازمانت سر مي زنند اين تو هستي كه بايد اخبار و عكس ها و مطالب را بدون غلط به روز كرده باشي.

وقتي مسئوليت نشريه سازمان به صورت پيش فرض بر عهده تو گذاشته مي شود و محتواي آن را گردآوري مي كني تنها تو هستي كه دغدغه كامل و صحيح بودن همه كلمات و جملات و متناسب بودن عكس و طرح ها را در دل داري.

وقتي درخواستي از سوي خبرنگار و رسانه اي مطرح مي شود اين تو هستي كه با نرمش و انعطاف بايد مسئولين را به خبرنگاران نزديك كني و با ايجاد اعتماد، طرفين را به يكديگر نزديك كني.

وقتي هر صبح كه به سمت محل كار در حركتي و از كنار دكه روزنامه فروشي ها مي گذري، اين تو هستي كه در فكر بولتن روزانه ات مي افتي و استرس داري كه هيچ خبري از قلم نيفتد.

و هزار كار ديگر كه در چارچوب فعاليت هاي سازماني جاي نمي گيرد و به دوش تو گذاشته مي شود.

روزتان مبارك همكاران خوب من در روابط عمومي