شعر دكتر نرگس گنجي براي نرگس كلباسي اشتري
شعري كه دكتر نرگس گنجي عضو انجمن شاعران ايران و عضو هيات علمي دانشكده زبان هاي خارجي براي «نرگس كلباسي اشتري» خواند
شعري كه دكتر نرگس گنجي عضو انجمن شاعران ايران و عضو هيات علمي دانشكده زبان هاي خارجي براي «نرگس كلباسي اشتري» خواند
به گزارش وب سايت خبري uinews دكتر نرگس گنجي عضو هيات علمي گروه زبان عربي دانشگاه اصفهان اظهار داشت: حضور پرصفاي نرگس كلباسي، فرزند صبور و فرشته خوي وطن، در شبكه 3 سيما، فرصتي بود براي نرگس و سيما و مردم. برنامه ماه عسل، با حضور گرم نرگس، خود را بازآفريني كرد و نرگس و مردم فرصت گفتگو و آشنايي بيشتر با يكديگر را يافتند.
حضور نرگس يادآور آن روز بهاري بود كه نرگس كلباسي مسافر خستهٔ غربت هندوستان، از فرودگاه اصفهان مستقيما به مزار پدرش در تكيه ركن الملك اصفهان شتافت و به زبان اشك با وي سخنها گفت. سپس به توصيه جناب دكتر محسن رناني (كه نقشي ويژه در رهايي خانم كلباسي از دادگاه ناعادلانه هندي داشت) نرگس گنجي يكي از غزلهاي خود را براي خانم كلباسي و حاضران در تكيهٔ ركن الملك خواند.
لحظه هاي ورود اين دختر پاكيزه خو به وطن به خواستهٔ خود و بستگانش انعكاس رسانه اي چنداني نداشت و با شوق و بهت و اشك واگويه شد. اكنون براي بازخواني خاطرات تكرار ناپذير آن روزها، به بهانه ديدار سيماي نرگس از سيما، اين شعر را كه تداعي كنندهٔ حالات و سوانح نرگس در ايام گرفتاري در هندوستان است، با هم مي خوانيم:
زنداني گنگيم و تو گويي: وطنت كو؟!
از غنچهٔ يخ بسته چه پرسي «چمنت كو»؟!
رفتي كه خودت را برساني به سعادت
گيرم به سعادت برسي، خويشتنت كو؟!
اي گل كه به يك جرعهٔ شبنم شده اي مست
گر پيرهن است اين كه زدي چاك، تنت كو؟!
پرخنده و پرگريه و پرشعله و پرسوز
اي شمعِ ز خود رفتهٔ من انجمنت كو؟!
برچيده لب از هر طرفي غنچهٔ دل رست
اي باد بهار! از جگر گل سخنت كو؟
خون مي چكد از نامه اگر باز كني، آه!
ور باز نشد، پاسِ اماناتِ مَنت كو؟
پرپر شده از داغ يك دشت شقايق
اي عشق! نپرسي ز شهيدي: كفنت كو؟!
نرگس! تو بجا مانده اي از غارت پاييز
از مريم و سوسن چه خبر؟ ياسمنت كو؟!
