دانشجوي دكتري زيست شناسي از پايان نامه خود دفاع كرد
مطالعه سيستماتيك و تحليل روابط خويشاوندي در كمپلكس Festuca-Lolium ( Poaceae ) در ايران با استفاده از صفات ريخت شناختي و روش هاي ملكولي ، موضوع پايان نامه اي مجيد شريفي دانشجوي دكتري رشته ي زيست شناسي - سيستماتيك گياهي است كه به راهنمايي دكتر حجت ا... سعيدي و دكتر محسن مردي صبح امروز دفاع شد.
دكتر محمد رضا رحيمي نژاد، دكتر سعيد افشار زاده ، دكتر مهدي يوسفي و دكتر بدرالدين ابراهيم سيد طباطبايي، داوري پايان نامه ي مجيد شريفي را برعهده دار بودند.
در ادامه چكيده ي پايان نامه ي مجيد شريفي را مي خوانيد:
كمپلكس Festuca-Lolium به گروهي از آرايه هاي داراي خويشاوندي نزديك در دودمان فستوكوئيدها گفته مي شود كه در برگيرنده ي گونه هايي از دو جنس Festuca و Lolium است. اعضاي اين كمپلكس را گونه هاي برون زادگير جنس Lolium و گونه هاي subgen schedonorus Festuca تشكيل مي دهند. در اين تحقيق، با استفاده از صفات ريخت شناسي كمي، ماركرهاي ميكروساتلايت ژئومي و EST و ترادف هاي نوكلئوتيدي نواحي ژني ITS,trnL-F, trnT-L به مطالعه 6 گونه متعلق به اين كمپلكس در ايران پرداختيم.
تعداد 86 صفت كمي بررسي گرديد و دامنه تغييرات صفت ها در هر گونه و ميانگين آنها براي هر يك به دست آمد. صفت هاي بدون تغيير، و صفت هايي كه كمترين و بيشترين ميزان تنوع را در هر گونه نشان دادند معرفي شدند. تحليل فنتيك با استفاده از صفات ريخت شناسي كمي نشان داد كه گونه درون زادگير L-persicum قرابت كمتري با ساير گونه ها داشته و نمونه هاي مختلف گونه F-arundinacea نيز در دو خوشه مجزا قرار مي گيرند. مطالعه روابط خويشاوندي گونه ها، ساختار ژنتيكي جمعيت در Festuca arundinacea تنوع ژنتيكي گونه ها، و انتقال پذيري ماركرها به Lolium persicum با استفاده از ماركرهاي ملكولي ميكروساتلايت ژئومي و EST صورت گرفت. از جمله نتايج اين بخش از تحقيق مي توان به جدايي ژنتيكي جمعيت خلخال از گونه L-persicum، وجود دو خوشه اصلي جمعيت هاي شمالي و جنوبي براي L-rigidum ، وجود يك ساختار ژنتيكي جمعيت براي F.arundinacea FST=0.3)) و تعيين ميزان انتقال پذيري 32 ماركر SSR و EST-SSR به L-persicum اشاره نمود.
ترادف نوكلئوتيدي سه ناحيه ژني در ژنوم هسته و كلروپلاست از تعدادي از گونه ها (نمونه هاي ايراني) در آناليز فيلوژنتيك استفاده گرديد. نتايج آناليز فيلوژنتيك موقعيت حد واسط Festuca subgenera Drymenthele &Leucopoa را بين دو خوشه اصلي حامل Festuca-Lolium و Festuca-Vulpia نشان داد. نتايج اين بخش از تحقيق طبقه بندي ارايه شده توسط الكسيو را در برابر نظر قبلي ارايه شده توسط Bor در فلورا ايرانيكا مورد حمايت قرار داده و انتقال Leucopoa sclerophylla به Festuca subgen Leucopoa را تأييد مي كند. همچنين نتايج آناليز فيلوژنتيك از انتقال گونه Festuca gigantean از Festuca subgen Schedonorus sect plantinia حمايت مي كند.



