روابط عمومی

 

 

 مراسم رونمايي از كتاب تاريخ ارتباطات ايران و فرانسه از قرون وسطي تا امروز تاليف خانم دكتر صفورا ترك لاداني عضو هيات علمي گروه فرانسه دانشگاه اصفهان در تالار حنانه دانشكده مطالعات جهان دانشگاه تهران برگزار شد.

به گزارش وب سايت خبريuinews با همكاري مؤسسة مطالعات آمريكاي شمالي و اروپا و انجمن ايراني مطالعات جهان، نشست معرفي و نقد كتاب تاريخ ارتباطات ايران و فرانسه از قرون وسطي تا امروز، با حضور دكتر صفورا ترك‌لاداني نويسندة اثر و عضو هيات علمي دانشگاه اصفهان، محسن چيت‌ساز رئيس ادارة مطالعات اسناد و تاريخ روابط خارجي ايران در مركز مطالعات سياسي و بين‌المللي وزارت امور خارجه دكتر حسن علي‌بخشي رئيس بخش تاريخ شفاهي مركز مطالعات سياسي و بين‌المللي وزارت امور خارجه و دكتر محمدرضا دهشيري معاون پژوهشي دانشكدة روابط بين‌الملل وزارت امور خارجه و دكتر هادي دولت‌آبادي استاديار گروه مطالعات فرانسة دانشكدة مطالعات جهان در روز سه‌شنبه 24 مهر 1397 در تالار حنانة دانشكدة مطالعات جهان برگزار شد.

شايان ذكر است، كتاب تاريخ ارتباطات ايران و فرانسه از قرون وسطي تا امروز به زبان فرانسه با عنوان

L’Histoire des Relations Entre L’Iran et la France du Moyen Âge á nos jours

تأليف دكتر صفورا ترك‌لاداني به زبان فرانسه، توسط انتشارات هارماتان فرانسه در ژويية 2018 با شمارة شابك 4-15015-343-2-978 در 341 صفحه در قطع وزيري به چاپ رسيده است. اثر پس از مقدمة نويسنده، در هفت فصل به همراه فصل جمع‌بندي، كتابنامه و نمايه تنظيم شده است.

در ابتداي نشست، دكتر دولت‌آبادي به معرفي مؤلف و سخنرانان و ادارة نشست پرداخت. پس از نمايش كليپي از نويسنده در معرفي اثر، دكتر لاداني اثر را حاصل پنج سال كار مداوم و نفس‌گير در كنار ساير فعاليت‌هاي پژوهشي خود در دانشگاه اصفهان ياد كرد. اين اثر به بررسي روابط پر فراز و نشيب ايران و فرانسه از قرون وسطي تا به امروز مي‌پردازد. به بيان دكتر لاداني، نخستين ارتباط مؤثر بين پادشاهان فرانسه و ايران در زمان سلطة مغولان پديد آمد و در دوران صفويه به شكوفايي رسيد. با هجوم شورشيان افغان به ايران و نابودي اصفهان، فرانسويان حيرت‌زده ايران را ترك گفتند و در قرن 18 و در دوران قاجار با عهدنامة فينكنشتاين روابط دو كشور مجدداً پاگرفت هر چند با معاهدة تيسليت ميان روسيه و فرانسه روابط دو كشور دوباره سرد شد. در آن دوران زبان فرانسه ميان نخبگان ايران و واژه‌هاي فرانسه در زبان فارسي رواج يافت. در دوران پهلوي علاقة وافر به ترجمة كتاب‌ها، رمان‌ها و نمايشنامه‌هاي فرانسوي پديد آمد و در زمان حكومت محمدرضا پهلوي، با سفر ژنرال دوگل به ايران، اين روابط عمق گرفت. توافق موقت ميان انقلابيون ايران و فرانسه، سبب‌ساز ورود امام خميني به فرانسه شد. در جنگ ايران و عراق تنش‌هاي دو كشور اوج گرفت و در زمينة مسئلة هسته‌اي ايران ادامه يافت.

دكتر لاداني با تأكيد بر نگاه بي‌طرفانه، علمي و بدون پيش‌داوري خود در اين اثر و با استفاده از اطلاعات موثق در تنظيم مطالب، بر اين باور است كه در روابط پر فراز و نشيب ايران و فرانسه و گاه حضور سياست‌هاي مبهم، هر كجا كه از ديپلماسي فرهنگي و عمومي استفاده شده كارسازتر بوده است. به باور ايشان، بحث‌هاي فرهنگي قوي‌تر و مؤثرتر است.

دكتر دهشيري در ابتداي سخنان خود، به دكتر لاداني به‌دليل تأليف اثري دقيق و جامع تبريك گفت. سپس با توصيف دو رويكرد روابط خارجي (نگاه توصيف‌گر)، و سياست خارجي (نگاه تحليلي)، اين اثر را داراي رويكرد روابط خارجي دانست كه سامانه‌هاي مكاني، زماني، گفتماني و منطقه‌اي را توصيف مي‌كند. وي در تقسيم‌بندي‌هاي بعد از انقلاب در اين اثر، آن را از نگاهي كاملاً ايراني خطاب كرد و بر نگاه دوسويه و پررنگ‌تر كردن روابط فرهنگي تأكيد داشت. به‌باور دكتر دهشيري تنها كشوري كه هرگز متسعمرة فرانسه نبوده اما زبان فرانسه در آن رواج يافته است ايران بوده است و ديپلماسي غلط فرانسوي‌ها باعث افول اين فعاليت‌هاي فرهنگي در ايران شده است. وي با اشاره به برداشت‌هاي متفاوت ايران و فرانسه در حوزه‌هايي مانند مدرنيته و مدرنيسم، مسائل هويتي و حقوق بشر، پيشنهاد كرد پيچيدگي‌ روابط و منحصربه‌فرد بودن آن در نوسانات روابط ميان دو كشور در عين تفصيل، از كليات نيز جدا فرض نشود.

دكتر علي‌بخشي اين اثر را ريشه‌اي، اسنادي و دانشگاهي عنوان كرد و آن را ستود. همچنين، پيشنهاد كرد مؤلف در ويراست بعدي اثر موارد زير را نيز لحاظ كند: موضوع سوريه، تحريم‌ها، رژيم صهيونيستي، منافقين، مسلمانان فرانسه، گروه‌هاي سلفي و تكفيري، عضويت ايران در سازمان فرانكوفوني، تلاش فرانسه در عضويت در IOC، حقوق بشر، لايسيته، قتل شاپور بختيار، و جايگاه زبان فرانسه در ايران. دكتر علي‌بخشي ترجمة اين اثر را به فارسي خواستار شد.

آقاي چيت‌ساز با بيان اين مطلب كه نگاه تاريخي نگاه از بالاست و دورة گسترده‌اي را شامل مي‌شود، اثر را شايستة تقدير دانست. ايشان با تأكيد بر اين مطلب كه به محققان بسياري براي تحقيق بر روي اسناد نياز داريم، افزود: بدون بازشناسي روابط در بستر تاريخي، نمي‌توان روابط جاري را نيز بهينه برقرار و بررسي كرد.