كانون صنفي بازنشستگان دانشگاه اصفهان به عنوان اولين كانون بازنشستگي دانشگاهي در سراسر كشور
پس از پنج سال تلاش هيات مديره و اعضاي كانون بازنشستگان دانشگاه ، كانون بازنشستگي دانشگاه اصفهان به عنوان اولين كانون صنفي بازنشستگي دانشگاههاي سراسر كشور به ثبت رسيد
در روز طبيعت بازنشستگان دانشگاه اصفهان عضويت كانون بازنشستگان دانشگاه در كانون بازنشستگي كشوري را جشن گرفتند.
\r\nبه گزارش خبرنگار وب سايت خبري uinesصبح امروز كانون بازنشستگان دانشگاه اصفهان با حضور رئيس هيات مديره بانشستگان كشوري استان اصفهان، قائم مقام و جمعي از مسئولين دانشگاه ، كه پس از پنج سال كوشش مداوم توانستند عضويت كانون بازنشستگان دانشگاه اصفهان را در خانواده گسترده بازنشستگان كل كشور به عنوان اولين كانون صنفي بازنشستگان دانشگاهي در سراسر كشور به ثبت برسانند،جشن گرفتند.
\r\nگفتني است در اين مراسم قائم مقام دانشگاه اصفهان دكتر هرسيج پس از تبريك اين موفقيت بزرگ به جامعه دانشگاهي بالخصوص بازنشستگان اين دانشگاه، بازنشستگي را حادثه مهمي در چرخش زندگي افراد دانست و گفت:آنچه امروز استادان ، كاركنان و دانشجويان دانشگاه اصفهان به عنوان دانشگاه اصفهان در پيش روي خود دارند نتيجه و محصول ساليان سال تلاش عزيزاني است كه اينك در مقام شامخ بازنشستگي در مقابل ما نشسته اند.
\r\nوي در ادامه سخنان خود بازنشستگي را فرصتي دانست كه امكان تصميمگيري گستردهتري در مورد زندگي شخصي فراهم ميآورد كه اگر اين تصميمات به خوبي اتخاذ شوند بدون شك ، فرد،سازمان و جامعه در مجموع از آن نفع خواهند برد.
\r\nدكتر هرسيج در ادامه گفت:
بعضيها بازنشستگي را به عنوان نقش بينقشي توصيف كردهاند. در جامعهاي كه اساس آن بر كار به عنوان يك ارزش اخلاقي نهاده شده است، حركت از يك نقش فعال مولد مشخص در يك روز به نقش بينقش در روز ديگر اين باور را برميانگيزاند كه بازنشستگي منجر به بيماري روحي و جسمي و بعضي وقتها مرگ زودرس ميشود. براي بسياري كار يعني زندگي و بيكاري ، مرگ در عين زنده بودن است.
قائم مقام رئيس دانشگاه سازگاري با بازنشستگي را بسيار مهم دانست و گفت:
چون بازنشستگي رها كردن نقشهايي را ايجاب ميكند كه براي هويت و عزت نفس اهميت زيادي دارند معمولا به صورت فرايندي استرسزا در نظر گرفته ميشود كه در كاهش سلامتي و بهداشت رواني دخالت دارد. عوامل شغلي ، مخصوصا مجبور شدن به رها كردن كار و نگرانيهاي مالي ، استرس بعد از بازنشستگي را به همراه خواهد داشت .
\r\nعضو هيات علمي دانشگاه ،كاهش ميزان استرس بازنشستگي را امري بسيار مهم دانست و خاطر نشان ساخت : اگر ما بتوانيم ديدگاه خود را نسبت به كار و مقوله بازنشستگي تغيير دهيم بدون شك مبارزهاي اثر بخش با عوامل استرسزاي بازنشستگي خواهيم داشت.چرا كه با تغيير فكر و انديشه ،تغييرات اساسي در نگرش ما به زندگي پديد خواهد آمد.
\r\nوي همچنين به آسيب فرهنگ غالب فردگرايي در جامعه ايراني اشاره كرد و گفت:بازنشستگي در جامعه ما يعني يك گسستگي عميق بين كاركنان ديروز و امروز. كاركنايي كه با بازنشسته شدن تمامي تجارب خود را كه حاصل 30 سال زندگي كاري و اجتماعيشان بوده است را بدون انتقال به ديگري از سيستم سازماني خارج كرده و خلائي را براي سازمان و سيستم پديد ميآورد كه بايد با صرف هزينههاي هنگفت به آموزش نيروي جديد سازمان بپردازد .
\r\nوي در پاياناظهار ايدواري كرد كه با نهادينه كردن فرهنگ انتقال تجارب و انتقال مطالب بتوانيم فرهنگ جمع گرايي را جايگزين فرهنگ فردگرايي حاكم در جامعه نماييم.
